پنجم در سال 1393 در پاريس درگذشت. او آخرين شاه واقعي ارمنستان كوچك (كيليكيه) بود (1374 ـ 1375)، ولي پس از مرگش، شاهان قبرس اين عنوان را حفظ كردند (1393ـ1489).
ژان داردل احتمالاً موٴلف تاريخ ارمنستان به زبان فرانسه از زمان مسيح تا سال 1384 است؛ در 144 فصل. 14 فصل نخست دربارهٴ تاريخ ارمنستان پيش از سدهٴ چهاردهم است، كه ميتوان از آن چشم پوشيد. فصلهاي آخري (116ـ144)، دربارهٴ سالهاي 1377ـ1384 مسلماً تأليف ژان است. در مورد دورهٴ پيش از سال 1377، او احتمالاً اطلاعات ناچيزي از ارمنستان داشته ــ اگر داشته باشد ــ ولي به احتمال زياد آن بخش را شاه برايش تقرير كرده است. بنابراين، در مورد آن دوره، او تنها كاتب يا محرر بوده است. در هر صورت، تاريخ آخرين سدهٴ پادشاهي ارمنستان در اين تاريخ بر اساس معلومات دست اول ژان داردل يا لئون پنجم آخرين شاه سلسلهٴ لوسينيان ارمنستان تأليف شده است. اين كتاب در نيمهٴ دوم سال 1384 به اتمام رسيده است.
4. ايرلند
((پمبريج))
سالنامهنگار ايرلندي (برآمدنش 1370؟).
ممكن است او موٴلف وقايع سالانهٴ ايرلند از سال 1162 تا 1370 باشد؛ هرچند چندان دليل محكمي براي اثبات اين انتساب نيست. در اين كتاب ((كريستوفر پمبريج)) را ميتوان به مفهوم ((موٴلف نخستين سالنامهٴ ايرلندي مربوط به سالهاي 1162ـ1370)) دانست. گفته شده كريستوفر اهل دوبلين بود.
وقايع سالانهٴ بعدي ايرلند را جيمز گريس اهل كيلكني در حدود 1538 تأليف كرد، كه بهنحوي با سالنامهٴ پيشين تطبيق ميكند. مسلماً اين بدان سبب است كه هر دو از مأخذ واحدي اقتباس شدهاند؛ در اين صورت آن مأخذ ناشناس است. سالنامهٴ گريس در مورد سالهاي1370ـ1536 بيشتر عبارت است از وفيات خانوادههاي ليسي، بورك، باتلر و فيتز جرالد.
موٴلف سالنامهٴ اولي هر كس بوده، اين كتاب مأخذ اصلي اطلاعات مربوط به مسائل انگلستان در ايرلند در سالهاي 1162 تا 1370 است. در آن اطلاعات جوي به چشم ميخورد، از قبيل تابستان فوقالعاده خشك سال 1333 در دوبلين.
5. اسكاتلند
باربور
شاعر اسكاتلندي؛ پدر شعر و تاريخ اسكاتلند (منظور شعر به گويش اسكاتلندي است، گويش منسوب به نُرثمبريا يا انگليسي شمالي و نه گاليك). جان در سال 1367 سرشماس آبِردين بود